Na mapie naszej diecezji również można znaleźć miejsce zwane Betanią, które swoim przeznaczeniem nawiązuje oczywiście do biblijnej miejscowości, gdzie Jezus spotykał się ze swoimi przyjaciółmi. Betania w Kołczynie to przystań nie tylko dla mieszkańców parafii św. Stanisława Kostki, ale i dla każdego, kto pragnie się zatrzymać i nabrać zarówno duchowych, jak i fizycznych sił do dalszego ziemskiego pielgrzymowania.

Białe drogowskazy

O kołczyńskiej Betanii dowiedziałem się z Facebooka. To medium bardzo dobrze sprawdzające się zwłaszcza w dobie koronawirusa, który – wbrew pozorom – zmobilizował do działania wiele lokalnych wspólnot parafialnych. A w Kołczynie dzieje się naprawdę bardzo dużo. Do Betanii prowadzą białe, drewniane drogowskazy, umiejscowione na placu przy parafialnym kościele z XVIII wieku, zaś przed Betanią oczom ukazuje się wykonana z drewna biała ryba, nawiązująca do Lednicy. Miejsce to założył ks. Andrzej Jędrzejowski, który przed trzema laty objął parafię w Kołczynie. Jak mówi, jest ono spełnieniem jego kapłańskich marzeń.

W Betanii powitali mnie ks. Andrzej i zaprzyjaźniony z nim dr Bartosz Radziszewski. Obaj panowie przy pysznym cieście i kawie opowiedzieli o działaniach, które na co dzień podejmują w Betanii dla lokalnej społeczności parafialnej.

Wychodzimy do ludzi

Warto dodać, że Kołczyn w przyszłym roku będzie świętował trzy ważne rocznice – 770 lat wsi, 245-lecie parafialnego kościoła i 75-lecie parafii. Parafia w Kołczynie jest bardzo rozległa. Liczy 1400 mieszkańców, 11 miejscowości i 7 kościołów – w tym 6 zabytkowych. Działają tu Dziewczęca Służba Liturgiczna Ołtarza, są ministranci, lektorzy, Parafialny Klub Seniora oraz Sekcja Rowerowa. Większość parafialnych wydarzeń odbywa się w Betanii, która jest otwarta dla wszystkich. Organizowane są tu wieczory autorskie, na które zapraszani są wyjątkowi goście, wykładowcy uczelni oraz artyści. Jest kino plenerowe, dużym zainteresowaniem cieszy się Koło Biblijne, gdzie wierni poznają słowo Boże, zaś w każdy czwartek warsztaty ,,Sztuki dla dzieci”. Słowem, miejsce to śmiało może stać się inspiracją dla innych parafii.

– Betania to miejsce dla wszystkich – tłumaczy ks. Andrzej Jędrzejowski. – Kiedy przychodzą ludzie, którym trudno trafić jeszcze do kościoła, to przez Betanię jest im łatwiej to zrobić. Warto zauważyć drogowskazy, które tu są. One nie są dlatego, że ktoś mógłby nie trafić do kościoła. One są bardzo symboliczne. Mieszkańcom i turystom przypominają, że tu jest właśnie droga, że warto tu przyjść, napić się kawy z mieszkańcami i z przyjaciółmi. To miejsce jest także dla ludzi zagubionych, którym jest tutaj po prostu łatwiej. Betania rozszerza się, zmienia się z dnia na dzień, co pokazuje, że wychodzimy do ludzi. Przy wejściu znajduje się wykonana niedawno przez regionalnego artystę rzeźba św. Stanisława Kostki, patrona dzieci i młodzieży, który jednakowo wszystkich zaprasza. Betania to miejsce spotkań z Jezusem, przyjaciół i tych poszukujących Jezusa, którzy zawsze tu mogą przyjść, by pomalować na warsztatach sztuki, spotkać się na wieczorze biblijnym czy wieczorach autorskich, filmowych. Betania jest takim miejscem, które zapewnia dobre samopoczucie każdemu, kto chce tu przyjść, pobyć, każdy czuje się tu dobrze, czuje się tu u siebie – dodaje ksiądz proboszcz.

Chodzi o spotkanie

Pokonując próg Betanii, widać, że to miejsce pracy. Początkowo uwagę zwraca mały aneks kuchenny, jednak po chwili moim oczom ukazują się farby, pędzle, sztalugi oraz rozmaite prace plastyczne. To dzieła stworzone podczas warsztatów sztuki dla dzieci, które prowadzi dr Bartosz Radziszewski, wykładowca Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Ze względu na zamkniętą z powodu pandemii uczelnię, by odetchnąć od zgiełku miasta wielokrotnie przyjeżdżał do Kołczyna, niewielkiej wsi w powiecie sulęcińskim. Jak mówi, tu życie płynie zupełnie inaczej – o wiele spokojniej niż w mieście. We wsi nad Wartą przekazuje swoją artystyczno-plastyczną wiedzę najmłodszym. – Na macierzystej uczelni uczę młodych ludzi malarstwa, rysunku, ale też fotografii i nowych mediów. We Wrocławiu zajmuję się również działaniami performatywnymi, współpracuję z Teatrem ZAR przy Instytucie im. Jerzego Grotowskiego.

Kołczyn w przyszłym roku będzie świętował trzy ważne rocznice – 770 lat wsi, 245-lecie parafialnego kościoła i 75-lecie parafii

Podziel się cytatem

W Kołczynie pracuję z dziećmi. Zajmujemy się działaniami stricte plastycznymi, malarstwem, rysunkiem. Jednak przede wszystkim chodzi tu o spotkanie, żeby w tych młodych ludziach zaszczepić potrzebę piękna, żeby otworzyli swoje oczy na to wszystko, co jest dookoła. Spotykamy się w czwartki o godz. 16. Zadania wymyślamy razem z dziećmi. Chodzi o to, żeby nie narzucać młodym twórcom jakichś odgórnych ram, ale żeby oni sami kreowali rzeczywistość, która jest dla nich interesująca – mówi dr Bartosz Radziszewski, który w Betanii podjął się także renowacji ikony Matki Bożej z kościoła filialnego w Krzemowie. – Betania w dużym stopniu pełni rolę pracowni artystycznej. Jednak przede wszystkim to miejsce spotkań. Pierwszy raz w życiu spotkałem się z sytuacją, żeby ludzie po Mszy św. nie szli od razu do domów, ale wychodząc z kościoła, przychodzili do Betanii, żeby posiedzieć przy kawie i w ten sposób jeszcze raz spotkać się przy stole we wspólnocie parafialnej. To jest dla mnie bardzo ciekawe, a to wszystko dzieje się właśnie tutaj. Kołczyn jest wyjątkowym miejscem. Wart jest absolutnie tego, żeby tutaj przyjechać, chociażby dla zachodów słońca. Jestem zauroczony Wartą, okolicą, krajobrazem, klimatem. Ogród dookoła kościoła jest bardzo przyjazny. Warto się zatrzymać w tym miejscu, warto się zamyślić na moment, bo być może przyjdą nam do głowy bardzo ciekawe wnioski na temat tego, kim jesteśmy i jak żyjemy. A miejsce jest warte zobaczenia. Rozwija się i jest coraz piękniejsze, dlatego zapraszam i polecam – kończy dr Bartosz Radziszewski.