Reklama

Odejdź od ekranu, idź się pokaż PANU!

24 godziny dla Pana

2018-02-28 11:18

Ks. Jan Szeląg
Edycja przemyska 9/2018, str. I

Graziako

W czasie Wielkiego Postu spędź z NIM kilka chwil miłości. Każdego dnia kilka chwil..., 40 dni. By żyć. Czeka na Ciebie w Kościele. Nie masz czasu? To prawda. Długo pracujesz? To prawda. Jesteś zmęczony? To prawda. I ON to wie, dlatego czeka. Z ukojeniem, z ciszą. CAŁY. Bądź z NIM online, w kaplicy. Nie tutaj. Znajdź GO.

W Orędziu Ojca Świętego Franciszka na Wielki Post 2018 r. zostaliśmy zachęceni do włączenia się w ogólnokościelną inicjatywę „24 godziny dla Pana”. Papież Franciszek napisał: „Dobrą okazją będzie, również w tym roku, inicjatywa „24 godziny dla Pana”, która jest zachętą do tego, by sakrament pojednania był sprawowany w kontekście adoracji eucharystycznej. W 2018 r. odbędzie się ona w piątek 9 i w sobotę 10 marca, a inspiracją do niej będą słowa z Psalmu 130, 4: „Ty udzielasz przebaczenia”.

Podejmując papieską inicjatywę, wstępując na drogę wielkopostnego nawrócenia, w naszej archidiecezji w dniu 9 marca będziemy gromadzić się w wyznaczonych kościołach na całodziennym czuwaniu przed Najświętszym Sakramentem. Niech dar naszej obecności przed Jezusem Eucharystycznym zaowocuje umocnieniem wiary w Jego obecność, będzie okazją do duchowego daru w ramach wielkopostnego postanowienia i okazją do zawierzania spraw rodzinnych, parafialnych i naszej umiłowanej Ojczyzny.

W archidiecezji przemyskiej, decyzją metropolity abp. Adama Szala, zostało ustanowionych 7 kościołów, w których trwać będzie całodzienna adoracja:

Reklama

1. Przemyśl, pw. św. Jana Chrzciciela (archikatedra)

2. Krosno, pw. św. Piotra i św. Jana z Dukli

3. Kalwaria Pacławska, pw. Znalezienia Krzyża Świętego (Ojcowie Franciszkanie)

4. Brzozów, pw. Przemienienia Pańskiego

5. Sanok, pw. Przemienienia Pańskiego (fara)

6. Ustrzyki Dolne, pw. św. Józefa Robotnika

7. Jarosław, pw. Bożego Ciała (kolegiata)

Ponadto, parafie Chodaczów, pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy (9 marca) i Grodzisko Dolne, pw. św. Barbary (10 marca) włączają się według kalendarza liturgicznego w modlitwę adoracyjną, połączoną z intencją o powołania kapłańskie, zakonne i misyjne.

Dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Metropolitalnej w Przemyślu

Tagi:
24 godziny dla Pana

„24 godziny dla Pana”

2018-03-07 07:38

wpolityce.pl

Grzegorz Gałązka

Polscy biskupi wspierają inicjatywę papieża Franciszka „24 godziny dla Pana”; W piątek i sobotę przed IV Niedzielą Wielkiego Postu w wielu kościołach na całym świecie będzie możliwość adoracji i spowiedzi przez całą dobę - powiedział PAP rzecznik KEP ks. Paweł Rytel-Andrianik.

Jak podkreślił rzecznik KEP, do włączenia się w organizowaną już po raz piąty inicjatywę „24 godziny dla Pana” zachęcił papież Franciszek w tegorocznym orędziu na Wielki Post.

W każdej diecezji przynajmniej jeden kościół pozostanie otwarty przez 24 godziny bez przerwy, co stworzy sposobność do modlitwy adoracyjnej i do spowiedzi sakramentalnej - napisał Papież.

Słowa papieża przypomniał ks. Rytel-Andrianik.

”24 godziny dla Pana” to piękny znak łączności z Kościołem powszechnym - powiedział rzecznik KEP, zachęcając do włączenia się w inicjatywę i wzięcia udziału w adoracji oraz skorzystania z sakramentu pokuty. Podkreślił, że polscy biskupi „całym sercem wspierają tę inicjatywę”. Dodał, że w Polsce z roku na rok włącza się w nią coraz więcej diecezji i kościołów. Na stronach internetowych diecezji można znaleźć spis kościołów, w których 9 i 10 marca będzie miała miejsce nieustanna adoracja i spowiedź.

Rzecznik KEP przypomniał, że papież Franciszek, inaugurując akcję, nie tylko zachęcił do włączenia się w całodobową spowiedź, ale sam jako pierwszy dał przykład. Podczas Wielkiego Postu 2014 roku w Rzymie po nabożeństwie pokutnym rozpoczynającym „24 godziny dla Pana”, papież sam przystąpił do spowiedzi świętej, a następnie spowiadał tych, którzy oczekiwali w kolejce do jego konfesjonału. Podobnie było w kolejnych latach.

Ks. Rytel-Andrianik zaznaczył, że w tym roku inicjatywa jest podejmowana w całym Kościele po raz piąty. Tym razem towarzyszą jej słowa z Psalmu 130 „Ty udzielasz przebaczenia”.

Ważne jest, by sobie uświadomić, że w tym samym czasie w kościołach na całym świecie trwa modlitwa, a wielu ludzi - również tych, którzy po latach powracają do konfesjonału - doświadcza Bożego miłosierdzia - powiedział rzecznik KEP. Zachęcił do skorzystania z możliwości sakramentu pokuty i pojednania oraz do trwania przed Najświętszym Sakramentem.

Chodzi o to, żeby nie było Wielkiego Postu bez spowiedzi. Inicjatywa „24 godziny dla Pana” jest dla nas pomocą - dodał.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jako w niebie, tak i w Komańczy

2018-07-04 11:07

Tadeusz Szyma
Niedziela Ogólnopolska 27/2018, str. 26-27

Pamiętny, trzyletni okres uwięzienia kard. Stefana Wyszyńskiego przez władze komunistyczne, trwający od 25 września 1953 r. do 28 października 1956 r., dzieli się na cztery etapy, niczym cztery stacje jego osobistej drogi krzyżowej. Ich nazwy wyznaczają kolejne miejsca odosobnienia: Rywałd na Kujawach, Stoczek Klasztorny na Warmii, Prudnik na Opolszczyźnie i Komańcza w Bieszczadach.

Michał Kosc/East News
Stanisław Wyszyński, ks. Włodzimierz Sułek, Danuta Maria Sułek, prymas Stefan Wyszyński

Po latach od tych wydarzeń, w miarę odzyskiwania przez Polaków wolności słowa, stacje te zaczęły być przypominane również w polskich filmach, zarówno dokumentalnych, jak i fabularnych. Ze zrozumiałych względów największy rozgłos zyskał ostatni etap więziennej martyrologii Prymasa Tysiąclecia. Nie tylko dlatego, że był ostatni i zakończył się zwycięstwem niezłomnego więźnia, lecz przede wszystkim dlatego, że tam właśnie spod jego pióra wyszły wiekopomne Śluby Narodu Polskiego.

Mimo istnienia dość wielu już ekranowych przypomnień tamtych epokowych wydarzeń nadal pojawiają się kolejne próby nawiązania do nich i przedstawienia ich na ekranie w coraz to inny sposób, z trochę odmiennej perspektywy. Najświeższym tego przykładem jest 46-minutowy fabularyzowany dokument „Jako w Niebie, tak i w Komańczy”, wyprodukowany kosztem 200 tys. zł w podkarpackim Krośnie przez lokalną telewizję – TV Obiektyw. 18 maja br., na kolejnym ogólnopolskim konkursie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji „To nas dotyczy”, zorganizowanym po raz 15. dla takich właśnie lokalnych stacji, których w Polsce jest już 50, został on uhonorowany drugą nagrodą w kategorii: Moja Mała Ojczyzna.

Film ten powstał w 2017 r., a przedsiębiorczy jego producent i zarazem właściciel krośnieńskiej lokalnej telewizji Bogdan Miszczak zaprezentował go wkrótce na zagranicznych pokazach w Brukseli i w Rzymie, a także w wielu miejscowościach na Podkarpaciu. Partnerami filmu, którzy przyczynili się do jego powstania, są również miasta, gminy i powiaty tego regionu. Warto ponadto wiedzieć, że jest on dostępny na starannie wydanych płytach DVD.

Trzeba przyznać, że lokalny aspekt historycznych wydarzeń sprzed ponad 60 lat, o ogromnym ogólnopolskim znaczeniu, jest w tym dokumencie wyraźnie widoczny. Już sam zaskakujący niezwykłym sformułowaniem tytuł, zaczerpnięty z „Zapisków więziennych” kard. Stefana Wyszyńskiego, od razu osadza akcję filmu w realiach bieszczadzkiej wsi. Scenarzysta, którym jest krakowski radiowiec Marcin Ziobro, podbudował rekonstrukcję zasadniczych wydarzeń historycznych z udziałem Kardynała – których owocem były Ślubowania Jasnogórskie – rodzajowymi scenkami z udziałem mieszkańców Komańczy, rodziny miejscowego leśnika, wędrujących wówczas po Bieszczadach z Karolem Wojtyłą studentów, tamtejszych sióstr nazaretanek, a także strzegącego dostępu do klasztoru żołnierza Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i represyjnych oficerów Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego... Z kolei autor zdjęć Piotr Trznadel sugestywnie uwydatnił kamerą piękno łagodnie górzystego i lesistego krajobrazu przy zmiennych warunkach pogodowych.

Debiutujący jako reżyser telewizyjny dziennikarz Maciej Wójcik trafnie obsadził znanego aktora teatralnego i filmowego – Marka Kalitę w roli Prymasa, a jego żonę Aleksandrę Popławską zaangażował jako Marię Okońską, główną inspiratorkę powstania owych Ślubów. Ich spotkanie i rozmowa w klasztorze w Komańczy to jedna z najlepszych scen tego filmu. Kilku rzeszowskim aktorom i miejscowym amatorom natomiast reżyser powierzył, ze zmiennym szczęściem, drugoplanowe i pomniejsze role.

Prymas Kality jest wewnętrznie skupiony i pełen godności, bez cienia wyniosłości wszakże. Uderza też jego podobieństwo do znanych zdjęć fotograficznych internowanego w Komańczy ówczesnego przywódcy polskiego Kościoła. Widzimy go więc i w tym filmie w charakterystycznej pozie wędrowca z kosturem, w ciemnym, ściągniętym na bok głowy berecie oraz w niezapiętym jasnym płaszczu, narzuconym luźno na ramiona.

Od strony aktorskiej na szczególne uznanie zasługuje jednak poruszająca minikreacja Jerzego Treli w epizodzie, który odtwarza spotkanie w komańczowskim lesie wzruszonego Prymasa ze swym – nie mniej wzruszonym – ciężko chorym ojcem Stanisławem. To wymowny dowód na to, że dla znakomitego aktora wystarczy pojawić się tylko na parę chwil, by zostać zapamiętanym do końca projekcji czy spektaklu.

Oparta na solidnej dokumentacji, zawierająca autentyczne teksty Prymasa Tysiąclecia fabularyzowana opowieść o wyjątkowo owocnym roku spędzonym przez niego w Komańczy ma nietypową, dwudzielną budowę. Zainscenizowane w niej obrazy odnoszące się do autentycznych wydarzeń, jak np. jego spotkanie z ojcem czy z Marią Okońską oraz archiwalia filmowe z lat 50., 60. i późniejszych ubiegłego wieku, są czarno-białe. Natomiast przedzielające je współczesne zdjęcia z wypowiedziami kilku znanych osób, które przypominają i komentują wydarzenia sprzed lat, są już barwne. Ma to pewną wymowę symboliczną: kontrastuje dramatyczną przeszłość i dzisiejszą normalność.

Owi komentatorzy to: kard. Stanisław Dziwisz, Krystyna Szajer i Iwona Czarcińska z Instytutu Prymasowskiego, znana dziennikarka i biografistka, również Prymasa Wyszyńskiego, dr Ewa Czaczkowska oraz dr Maciej Korkuć z krakowskiego oddziału IPN.

Szczególnie ciekawa jest tu wypowiedź kard. Dziwisza. Na podstawie swej notatki z kalendarza anno 1981 wspomina on dramatyczną rozmowę umierającego Prymasa z prawie też wówczas umierającym, po zamachu na jego życie, Janem Pawłem II. Film ten bowiem, poza tym, że rekonstruuje wydarzenia jednego roku w Komańczy (wrzesień 1955 – październik 1956), ma też swego rodzaju prolog i epilog, dzięki czemu osadza je w szerszym kontekście historycznym. Pozwala to widzowi dostrzec m.in. związek przyczynowy między heroiczną postawą Prymasa Tysiąclecia i jego duchowym dziełem a powstaniem Solidarności.

Charakterystyczną cechą stylistyczną tego dokumentu jest też konsekwentne ukazywanie filmowych archiwaliów jakby przez zmatowiałą szybę, z której pośrodku zdrapywany jest ni to szron, ni jakiś gęsty nalot, co tworzy w niej niewielki prześwit o ostrym, nieregularnym konturze. Ma to pewien walor plastyczno-dramatyczny, ale nie zawsze wydaje się to w pełni uzasadnione i nie zawsze ułatwia zobaczenie archiwalnego materiału. Tak czy inaczej, świadczy o pewnych poszukiwaniach artystycznych i godnych pochwały ambicjach twórców tej powstałej przecież na uboczu, w istocie dość skromnej, choć aspirującej do pełnego profesjonalizmu, prywatnej produkcji telewizyjnej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Polski podróżnik, polska gościnność i polska kuchnia!

2018-07-20 10:14

Agata Iwanek

Andrzej Kofluk, wrocławski przewodnik oraz jego przyjaciel Stanisław Ozdoba wyruszyli 24 czerwca w rajd dookoła Polski, trzymając się szlaków św. Jakuba.

Janusz Wolniak

Pan Andrzej podróżuje obecnie sam, ponieważ pan Stanisław musiał wrócić do Wrocławia ze względu na obowiązki. Dziś 27 dzień wyprawy, a tak brzmiała relacja z dnia wczorajszego: „Jestem w Wieliczce. Byłem u pana starosty powiatu wielickiego, który mnie przyjął razem z panem wicewojewodą i poczęstował pysznymi krówkami. Teraz udaję się w kierunku Łagiewnik do sanktuarium Jana Pawła II” – mówi nasz podróżnik. Na trasie dookoła Polski nie może zabraknąć oczywiście tradycyjnej, polskiej kuchni: „Zrobiłem sobie właśnie przystanek w barze Palce lizać, gdzie zjadłem barszczyk z uszkami i świetne gołąbki w sosie grzybowym”. Pan Andrzej opowiedział także, jaką trasę już odbył, aby uczcić 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości: „Pojechaliśmy ze Stasiem z Wrocławia na północ, łącząc szlaki Jakubowe, ponieważ taka była nasza idea, odwiedziliśmy sanktuarium św. Jakuba w Jakubowie obok Głogowa, a później kierowaliśmy się na wschód. Tak zawitaliśmy nad morze. Teraz już bez Stasia będę ruszał do Krakowa”. W podróży nasze drogi często się krzyżują. Na trasie przewodnik spotkał m.in. ojca Norberta Oczkowskiego, który do tej pory posługiwał u wrocławskich Dominikanów. Na szlaku nie brakuje także polskiej gościnności. Pan Andrzej znajduje nocleg nie tylko u rodziny i przyjaciół, ale także na terenie parafii. Wrocławski pielgrzym prosi o modlitwę w intencji pogody, która, jak sam mówi, do tej pory była bajeczna, jednak od kilku dni przestała dopisywać. Powrót z trasy planowany jest na 25 lipca we wspomnienie św. Jakuba.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem